ต่อจากบทความที่แล้วเรื่อง "ไม่ใช่แค่ "ซ้อม" แต่ต้องได้รับ "โอกาส" ด้วย... " ความคิดของผมก็ยังคงวนเวียนเกี่ยวกับเรื่องนี้...ผมเองก็ยังไม่ได้เชื่อข้อมูลที่นำเสนอมาจากหนังสือ Outliers ทั้งหมดซะทีเดียว...
เพราะกำลังคิดอยู่ว่า..."โอกาสที่ต้องได้รับ" เพื่อเป็นแนวทางให้ประสบความสำเร็จนั้น...มันเกิดขึ้นได้ยังไง...คงไม่มีใครอยู่ๆ หยิบยื่นมาให้เป็นแน่...
เมื่อลองคิดทบทวนดู...อาจจะพอลองไล่เรียงได้ตามนี้ครับ...
1. มีความสนใจเป็นพื้นฐาน
2. ฝึกฝน ฝึกซ้อม ทุ่มเทมากกว่าคนอื่นๆ อย่างมากมายมหาศาล
3. โอกาส
3.1 หาเอง ด้วยการนำเสนอให้คนอื่นรู้จักความสามารถของตัวเอง
3.2 ได้รับจากผู้อื่น จังหวะและโอกาสที่ลงตัวจากสถานการณ์ต่างๆ
4. การตอบสนองต่อโอกาสที่เกิดขึ้น
4.1 เลือก เพื่อเปิดโอกาสแสดงความสามารถ และโอกาสแห่งความสำเร็จอีกขั้น
4.2 ละทิ้ง หรือปล่อยมันไปไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม เช่น ไม่สนใจ ขาดความมั่นใจ ไม่พร้อมที่จะทำ
5. วนกลับไปที่ข้อ 1 อีกครั้งไม่ว่าจะเลือกตอบสนองต่อโอกาสแบบไหนก็ตาม เราจะมีความชำนาญมากขึ้น ความสามารถก็จะเป็นที่ยอมรับมากขึ้นเช่นกัน ก็จะเพิ่มโอกาสที่จะเข้ามาใหม่เร็วขึ้น
อย่างนี้แล้ว...โอกาสยังจะเกิดขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าเราจะ "เลือก" หรือ "ละ" โอกาสที่เข้ามาตอนนี้...
แค่ความสำเร็จ... จะช้าหรือเร็ว...จะมากกว่าที่คิด..หรือน้อยกว่าที่คาด...ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราตัดสินใจ...ณ ตอนนี้...
วันอาทิตย์ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ไม่ใช่แค่ "ซ้อม" แต่ต้องได้รับ "โอกาส" ด้วย...
คนที่จะประสบความสำเร็จ...ต้องผ่านการ "ฝึกซ้อมมากกว่า 10,000 ชั่วโมง" และ "ได้รับโอกาสอย่างต่อเนื่อง"...
จริงหรือเปล่า มาลองดูกันครับ...บางส่วนจากหนังสือเล่มนี้...
เดอะ บีทเทิลส์
รวมตัวกันตอนมัธยมปลาย...มีคนรู้จักให้โอกาสไปแสดงดนตรีที่ฮัมบูร์ก เยอรมนี เพราะมีคนเริ่มคิดจัดการแสดงดนตรีต่อเนื่องตอนกลางคืนในคลับแต่หาวงเล่นได้ยากมาก...ไปแสดง 5 ครั้งในรอบปีครึ่ง...รวมกว่า 1,200 รอบ...เฉลี่ย 8 ชั่วโมงต่อคืน...7 คืนต่อสัปดาห์...ทั้งหมดหมดนี้เกิดขึ้นก่อนที่จะไปบุกวงการดนตรีที่อเมริกา...
บิล จอย...ผู้ร่วมก่อตั้ง Sun Microsystems
ตอนอายุ 16 ปีเป็นผู้เชี่ยวชาญทางคณิตศาสตร์...ทำแบบทดสอบความถนัดทางการเรียนได้เต็ม...บังเอิญได้ไปรู้จักกับศูนย์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยมิชิแกน...แต่ในยุคทศวรรษ 1970 ต้องจำกัดการใช้งานเพราะว่าการประมวลผลล่าช้า...ได้รู้ข้อบกพร่องของระบบจนทำให้เข้าได้ใช้งานเครื่องได้ไม่จำกัดชั่วโมง...สนใจการเขียนโปรแกรมอย่างน้อย 8-10 ชั่วโมงต่อวัน...กว่า 10,000 ชั่วโมงที่ขลุกอยู่กับมัน...ได้รับโอกาสเขียนโปรแกรมแก้ไขระบบซอฟต์แวร์ UNIX จนกลายเป็นระบบที่ยังใช้กันอยู่จนถึงปัจจุบัน...
จริงหรือเปล่า มาลองดูกันครับ...บางส่วนจากหนังสือเล่มนี้...
เดอะ บีทเทิลส์
รวมตัวกันตอนมัธยมปลาย...มีคนรู้จักให้โอกาสไปแสดงดนตรีที่ฮัมบูร์ก เยอรมนี เพราะมีคนเริ่มคิดจัดการแสดงดนตรีต่อเนื่องตอนกลางคืนในคลับแต่หาวงเล่นได้ยากมาก...ไปแสดง 5 ครั้งในรอบปีครึ่ง...รวมกว่า 1,200 รอบ...เฉลี่ย 8 ชั่วโมงต่อคืน...7 คืนต่อสัปดาห์...ทั้งหมดหมดนี้เกิดขึ้นก่อนที่จะไปบุกวงการดนตรีที่อเมริกา...
บิล จอย...ผู้ร่วมก่อตั้ง Sun Microsystems
ตอนอายุ 16 ปีเป็นผู้เชี่ยวชาญทางคณิตศาสตร์...ทำแบบทดสอบความถนัดทางการเรียนได้เต็ม...บังเอิญได้ไปรู้จักกับศูนย์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยมิชิแกน...แต่ในยุคทศวรรษ 1970 ต้องจำกัดการใช้งานเพราะว่าการประมวลผลล่าช้า...ได้รู้ข้อบกพร่องของระบบจนทำให้เข้าได้ใช้งานเครื่องได้ไม่จำกัดชั่วโมง...สนใจการเขียนโปรแกรมอย่างน้อย 8-10 ชั่วโมงต่อวัน...กว่า 10,000 ชั่วโมงที่ขลุกอยู่กับมัน...ได้รับโอกาสเขียนโปรแกรมแก้ไขระบบซอฟต์แวร์ UNIX จนกลายเป็นระบบที่ยังใช้กันอยู่จนถึงปัจจุบัน...
วันศุกร์ที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ทรยศตัวเอง-หลอกตัวเอง
- "การทรยศตัวเอง" คือ การกระทำที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่เรารู้สึกว่าควรทำเพื่อคนอื่น
- เมื่อทรยศตัวเอง เราจะเริ่มมองโลกในแบบที่หาเหตุผลมารองรับสิ่งที่เราทำลงไป
- เมื่อเรามองโลกในแบบที่เข้าข้างตัวเอง มุมมองของเราที่มีต่อความเป็นจริงจะเริ่มบิดเบือนไป
- เพราะฉะนั้น เมื่อเราทรยศตัวเอง เราจึงเข้าไปอยู่ใน "กล่อง" หรือ "โลกของการหลอกตัวเอง"
- เมื่อเวลาผ่านไป "กล่อง" จะกลายเป็นลักษณะนิสัยของเราและเราก็แบกติดตัวมันไปด้วย
- เมื่อเราอยู่ใน "กล่อง" เราจะกระตุ้นคนอื่นให้มาอยู่ใน "กล่อง" ด้วย
- เวลาอยู่ใน "กล่อง" เราเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายมาทำตัวแย่ๆ และหาเหตุผลมารองรับให้กันและกัน เราสมรู้ร่วมคิดกัน เพื่อให้อีกฝ่ายมีเหตุผลที่จะอยู่ใน "กล่อง" ต่อไป
บางส่วนจากหลังสือเล่มนี้...
หาอ่านดูครับ...จะได้เข้าใจตัวเองมากขึ้น...
และ...ไม่ต้องหลอกตัวเองอีกต่อไป
วันพฤหัสบดีที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556
Kenichi Ebina
...Talent...
...Creativity...
...Innovation...
...Inside out...
...Hard working...
...Successfull...
..."Kenichi Ebina"...
วันอาทิตย์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2556
วอลเล่ย์บอลไทยสู้ๆ...
ด้วยการเชียร์สุดแรงใจ...ร้องเพลงเชียร์ให้ด้วย...
ก็ไม่อยากคิดว่าจะเป็นเพราะแรงเชียร์ของเจ้าลองน้อยหรอกนะ...
แต่ว่าก็คงมีส่วนบ้างล่ะ...
"...คนไทยสู้ๆ...คนไทยสู้ dead...!!!.."
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

